Jan Slejzuk
Urodził się 14 stycznia 1896 r. w wiosce Żywaczów na Stanisławowszczyźnie. Po ukończeniu Seminarium Duchownego w 1923 r. został wyświęcony na kapłana. W kwietniu 1945 r. otrzymuje z rąk władyki Grzegorza Chomyszyna upoważnienia biskupie, na wypadek aresztowania tegoż ostatniego. Został aresztowany 2 czerwca 1945 r., a 12 czerwca 1946 r. wojskowy trybunał MSW obwodu stanisławowskiego skazał go na 10 lat pozbawienia wolności i wywiezienie do obozów na Workucie. Na początku 1950 r. został przewieziony do obozów zagłady. Zwolniony z uwięzienia 15 listopada 1954 r. powrócił do Stanisławowa. W 1962 r. po raz drugi został aresztowany i 5 lat pozbawiony wolności w obozach surowego reżimu. Po uwolnieniu 30 listopada 1968 r., często był wzywany do KGB na kolejne „spotkanie”. W roku 1968 wyświęcił na biskupa Sofrona Dmyterkę (który ujawnił się dopiero w 1991 r.) Podczas jednego z wezwań w listopadzie 1972 r. zamknięto go w małej celi, gdzie prawdopodobnie napromieniowano go, co przyczyniło się do poważnego pogorszenia zdrowia. Ostatnie wezwanie było tydzień przed śmiercią. Powróciwszy z niego obłożnie zachorował, i więcej nie podniósł się. Zmarł 2 grudnia 1973 r. w Iwanofrankowsku (d. Stanisławów).






