Słowacki Kościół Greckokatolicki
Historia Kościoła Katolickiego obrządku bizantyjskiego w Słowacji jest nierozerwalnie połączona z historią Kościoła Rusińskiego. Początki ich wspólnej historii sięgają 1646 r., gdy na terenie dzisiejszej wschodniej Słowacji miała miejsce Unia w Użhorodzie. 22 września 1818 roku w Preszowie powołano eparchię greckokatolicką. W roku 1937 eparchia preszowska zostaje wyłączona z pod jurysdykcji prymasa Węgier i poddana bezpośrednio Rzymowi. Gdy na skutek II wojny światowej Zakarpacie trafia w granice ZSSR, eparchia preszowska obejmuje swą jurysdykcja całą Czechosłowację. Władze komunistyczne we wrześniu 1950 roku likwidują Kościół greckokatolicki w Czechosłowacji. Komuniści organizują synod w Preszowie, w którym bierze udział 5 księży i pewna liczba wiernych, którzy rozwiązali unię z Rzymem w imieniu „wszystkich wiernych” i poprosili o włączenie ich pod jurysdykcje Prawosławnej Cerkwi Rosyjskiej. Komuniści aresztują biskupa preszowskiej eparchii Gojdica (umiera w więzieniu 1960 r.) i jego współpracowników.
Sytuacja grekokatolików zmienia się z „Praską Wiosną” (1968 r.), gdy umożliwia się im powrót z prawosławia rosyjskiego do grekokatolicyzmu. Z 295 parafii prawosławnych 205 powraca do Kościoła greckokatolickiego. Pozostał jeszcze problem cerkwi, które zostały przekazane dopiero w 1993 roku grekokatolikom. Początkowo kościół greckokatolickie na Słowacji składa się wyłącznie z Rusinów, jednak z czas część wiernych zadeklarowała narodowość słowacką. Niezrozumiała jest polityka religijna obecnej hierarchii greckokatolickiej na Słowacji, która usiłuje wbrew woli wielu wiernych - Rusinów narzucić im wyłącznie język słowacki w nabożeństwach. Z tego powodu wielu Rusinów porzuciło Kościół Katolicki obrządku bizantyjskiego na rzecz Kościoła prawosławnego w którym nabożeństwa są sprawowane w języku cerkiewno-słowiańskim. Kościół licz 238 tys. wiernych.







