Rumuński Kościół Greckokatolicki
nicjatorem Unii Prawosławnego Kościoła w Transylwanii (jeden z trzech regionów Rumunii) był cesarz Leopold I Habsburg. Z pomocą jezuitów w 1693 roku rozpoczęto misje pośród wyznawców prawosławia. Misje połączone z pozbawieniem praw obywatelskich wiernych wyznania prawosławnego musiało za skutkować przejściem na katolicyzm. Prawosławny metropolita Atanazy w 1698 roku uznaje unię z Rzymem. W roku 1940 Kościół Rumuński posiadał 5 eparchii, ponad 1 500 kapłanów, 1 5000 wiernych. Po zakończeniu II wojny światowej władzę przejmują komuniści, którzy popierają Kościół Prawosławny. W nocy z 29-30 grudnia 1948 roku aresztowano 6 biskupów greckokatolickich, z których pięciu umiera w więzieniach. Mienie skonfiskowano i przekazano Kościołowi Prawosławnemu. Odrodzenie Rumuńskiego Kościoła Greckokatolickiego następuje po upadku reżimu Ceausescu w grudniu 1989 r. 14 marca Jan Paweł II mianuje nowych biskupów dla pięciu eparchii. W Rumuni oficjalna nazwa tego kościoła to: Kościół Rumuński Zjednoczony z Rzymem. Liczba wiernych 2 miliony.







