Bułgarski Kościół Greckokatolicki



Chrześcijaństwo na ziemiach Bułgarskich ma swój początek już IV wieku. Bułgarski król Borys I przyjmuje chrześcijaństwo w obrządku wschodnim (865 r.). Pomimo wschodnich początków chrześcijaństwa Bułgarzy oscylowali przez pewien czas pomiędzy Rzymem a Konstantynopolem, w konsekwencji powracając do bizantyjskiej tradycji. W X wieku Bułgarzy otrzymują status Patriarchatu (z Konstantynopola), który zostaje im zabrany kilkadziesiąt lat później z degradacją do autokefalicznego arcybiskupstwa Koleje historii kierują prawosławie Bułgarskie ku Rzymowi z którym w 1204 roku zawierają unię. Unia nie trwa długo bo już 1235 r. zostaje zerwana na skutek przymierza cesarza Bułgarii z Grekami przeciwko cesarstwu Łacińskiemu. W zamian za współpracę, Konstantynopol po raz kolejny obdarza Bułgarów statusem patriarchatu, który również tracą (1393 r.) na skutek dominacji Tureckiej i zostają podporządkowani Ekumenicznemu Patriarchatowi Konstantynopola.

Rozbudzone aspiracje autonomii i statusu patriarchatu kierują Bułgarów w stronę Rzymu. 8 kwietnia 1861 r. Pius XI wyświęcił na biskupa archimandrytę Josyfa Sokolskiego i mianował go Arcybiskupem Katolików Bułgarskich obrządku bizantyjskiego. Abp Josyf po powrocie do Bułgarii znika w nieznanych okolicznościach. Z czasem okazuje się, że katolicki biskup został przewieziony na rosyjskim statku do Odessy, a następnie do Kijowa na Ławrę Peczerską, gdzie spędza ostanie 18 lat życia. Pomimo pozbawienia grekokatolików ich hierarcha Kościół Bułgarski gromadzi początkowo około 60 tys. wiernych. Prawosławna hierarchia Rosyjska, aby osłabić Kościół Katolicki obrządku bizantyjskiego powołuje na tym samym terenie autonomiczny Egzarchat Bułgarskiego Prawosławia (1870 r.). Tym razem rosyjskim władzom udaje się skutecznie osłabić grekokatolików, z których ¾ wiernych przechodzi na Rosyjskie prawosławie. Stolica Apostolska wobec zaistniałej sytuacji ustanawia nowe struktury w postaci: wikariatów apostolskich w Salonikach i w Adrianopolu.

Wojna na Bałkanach (1912-1913) przynosi kolejne represje wobec Kościoła greckokatolickiego, nieliczni wierni emigrują do nowego Królestwa Bułgarii. Nowa sytuacja polityczna powoduje zmiany w organizacji tegoż kościoła: zniesiono dotychczasową strukturę wikariatów i powołano Egzarchat Apostolski w Sofii. Reformę strukturalną kościoła przeprowadził wizytator apostolski, a późniejszy papież Jan XXIII. Grekokatolicy w Bułgarii doznali wielu represji we wczesnych rządach komunistów, między innymi ginie ich biskup. Pomimo represji i ograniczeń prawnych grekokatolicy w przeciwieństwie do swych braci z innych krajów europy mogli oficjalnie działać podczas rządów komunistycznych. Upadek komunizmu przynosi Kościołowi Bułgarskiemu możliwość odzyskania swych nieruchomości. W roku 1995 grekokatolicy w Bułgarii liczyli: 25 parafii, 10 kapłanów, 16 zakonników, 35 zakonnic, w sumie 20 tys. wiernych.

Odsłon: 1542