KAPŁAN I POŚREDNIK



„Jeden jest Bóg, jeden też pośrednik miedzy Bogiem a ludźmi, człowiekiem, Chrystus Jezus (1 Tm 2, 5). Jedność „bez pomieszania" i „bez rozłączenia" Boga i człowieka w Jezusie - Synu Bożym stanowi punkt wyjścia naszego rozumienia prawdy o Jego jedynym i wyłącznym pośrednictwie między Bogiem a ludźmi. Syn Boży jest pośrednikiem, ponieważ stał się człowiekiem. Tylko ten jeden człowiek, Jezus, może być prawdziwym pośrednikiem, ponieważ On sam jest Synem Bożym. Prawdę o jego pośrednictwie najłatwiej jest nam odczytać, jeśli zwrócimy uwagę na to, że innym imieniem tego pośrednictwa jest kapłaństwo: Jezus - Syn Bo zy jest pośrednikiem miedzy ludźmi a bogiem, ponieważ składając ostateczną ofiarę pojednania staje się „kapłanem na wieki"; jest jednym i wiecznym kapłanem Nowego Przymierza, ponieważ Jego ofiara jest ofiarą „Syna Bożego w ciele" - nieporównaną z żadną inną ludzką ofiarą. Jest ona więc nie tylko aktem, w którym człowiek zwraca się ku Bogu z bezinteresownym darem, ale zarazem dziełem, w którym Bóg sam jest już od początku czynnie obecny i które w ten sposób nie tylko przyjmuje, ale wprost czyni swoim.

W kapłańskim dziele Jezusa jego ludzkim czynom towarzyszy więc i dopełnia je działanie Boże. W działaniu tym uczestniczą każda na swój sposób wszystkie trzy Boże osoby. Trójjedyny Bóg jest dlatego nie tylko ostatecznym odniesieniem składanej przez Jezusa ofiary, ale także źródłem jej bezwzględnie wyjątkowego znaczenia i mocy. Ojciec uczestniczy w dziele Jezusa - Syna nie tylko jako Ten, któremu Syn składa ofiarę z siebie samego, ale także jako źródło tego ludzkiego życia, które Syn Mu oddaje. Duch Święty ma udział w tym dziele nie tylko jako Ten, który łączy Ojca i Syna więzią zupełnego wzajemnego oddania, ale także jako Ten, który „namaszcza i uświęca" Jego człowieczeństwo, wskazuje na Niego jako na kapłana reprezentującego wszystkich ludzi i wiąże go z wszystkimi tak, by Jego ofiara mogła być naprawdę ich ofiarą. Dzięki tej więzi ofiara Jezusa - Syna nie jest tylko ofiarą zastępczą, dokonaną w imieniu i zamiast wszystkich ludzi (bez ich czynnego udziału), ale także ofiarą każdego człowieka w Jezusie Chrystusie.

Tak rozumienie współdziałania Boga i człowieka w kapłańskim dziele Chrystusa pozwala nam wniknąć w tajemnicę kapłaństwa w Nowym Przymierzu. Jedynym prawdziwym i wiecznym kapłanem Nowego Przymierza jest Jezus Chrystus. Jedyną i ostateczną ofiarą, i pojednaniem ludzi z Bogiem jest Jego Ofiara. Do istoty tej jego jedynej ofiary należy jednak i to, że obejmuje ona wszystkich ludzi i wymaga współdziałania każdego (według jego własnych możliwości i zgodnie z jego miejscem w Kościele) - dopiero wtedy jest dla każdego ostatecznie skuteczna. Gdziekolwiek dokonuje się takie współdziałanie człowieka z Jezusem, Synem Bożym, Kapłanem i Ofiarą, dokonuje się ono za sprawą Ducha Świętego. To działanie Ducha nadaje jedynemu kapłaństwu Chrystusa charakter rzeczywiście powszechny.

Sakramentalnym znakiem przyjęcia tego kapłaństwa i objawiającej się w nim jedności wszystkich ludzi w Chrystusie jest najpierw Chrzest, a następnie udział w Eucharystii i Bierzmowania. Dzieło Boże, które dopełnia się w kapłańskim działaniu Chrystusa w kościele, obejmuje jednak także tych wszystkich, którzy świadomie lub choćby nieświadomie pragną mieć w nim udział, a bez udziału, a bez swojej winy nie przyjęli chrztu. Wszyscy oni według miary swojej rzeczywistej więzi z Chrystusem stają się w Nim ludem kapłańskim Nowego Przymierza. W tym wspólnym wszystkim ludziom powołaniu szczególnego wyróżniona jest Maryja jako Matka Jezusa, Syna Bożego.
Ze względu na sakramentalne uobecnienie swojego dzieła w Kościele
Jezus Chrystus, kapłan, powołuje, a Duch Święty namaszcza i uświęca apostołów i tych, których oni wybierają dla zachowania ciągłości sakramentalnego życia Kościoła. Ci wybrani są więc kapłanami nie tylko „w Jezusie Chrystusie" (jak wszyscy ochrzczeni, a w szerszym znaczeniu wszyscy w ogóle ludzie), ale także „z Jezusem Chrystusem": w osobistym utożsamieniu z N i Jego kapłańskim dziełem. To ich powołanie i uświęcenie dopełnia się przez trzy stopnie kapłaństwa sakramentalnego: diakonat, presbiterat, episkopat. Ich szczególny współdziała w kapłańskim działaniu Chrystusa polega na prawomocnym uobecnianiu tego działania w Kościele 9według własnych zadań poszczególnych stopni). Nie działają więc oni ani własną mocą, ani zamiast Chrystusa i w Jego zastępstwie a tylko jako Jego narzędzia w Kościele, który za sprawą działania Ducha Świętego jest Jego ciałem: jedynym kapłanem w nich i przez nich w zgromadzeniu wiernych jest sam Jezus Chrystus - jedyny pośrednik miedzy Bogiem a ludźmi".



Źródło: Tomasz Węcławski, Elementy chrystologii, Księgarnia Św. Wojciecha, Poznań 1988, s.19-21.

Odsłon: 1292