SENTENCJE DUCHOWE ŚWIĘTEGO JANA OD KRZYŻA – CZĘŚĆ 3

 1.    Duch całkowicie czysty nie zajmuje się próżnymi rzeczami nie kieruje się ludzkim sądem, lecz w całkowitej samotności, wśród słodkiego spokoju obcuje w swym wnętrzu z Bogiem, którego poznanie dokonywa się wśród Bożej ciszy.
2.    Dusza rozmiłowana jest cicha, łagodna, pokorna i cierpliwa.
3.    Dusza uparta, w miłości własnej jeszcze się więcej zatwierdza.
4.    Jeżeli ty, o dobry Jezu swą miłością nie uczynisz duszy łagodną, pozostanie na zawsze w swej zatwardziałości.
5.    Kto traci okazję do dobrego, jest człowiekiem wypuszczającym ptaka z ręki, gdyż ona już nigdy nie powróci.
6.    Nie poznałem, Cię dobrze, o Panie mój, bo pragnąłem jeszcze poznawać i kosztować rzeczy tego świata.
7.    Niechaj się wszystko na lepsze odmieni, Panie i Boże, abyśmy w Tobie znaleźli odpoczniecie!
8.    Jedna tylko myśl człowieka ma większą wartość niż świat cały, dlatego Bóg tylko jest jej godzien.
9.    Dla rzeczy martwych - to, czego nie czujesz, dla zmysłowych - zmysły, dla ducha Bożego - myśl.
10.     Zważ, że twój Anioł Stróż nie zawsze pobudza twą wolę do działania, choćby zawsze oświeca rozum; dlatego praktykowaniu cnoty nie oczekuj zadowolenia, wystarczy ci rozum i poznanie.
11.     Nie pójdzie pożądanie za tym, do czego je Anioł Stróż pobudza, jeśli jest ku innej rzeczy skierowane.
12.     Wyschła ma dusza, ponieważ zapomniała szukać pokarmu u Ciebie.
13.     Nie znajdziesz tego, czego pragniesz i pożądasz, ani na swej drodze, ani w wysokiej kontemplacji, lecz w głębokiej pokorze i uległości serca.
14.     Nie trudź się na próżno, gdyż nie wejdziesz w ukojenie i słodycz duchową, jeżeli się nie będziesz umartwiał w tym wszystkim, czego pragniesz.
15.     Zważ, że im kwiat delikatniejszy, tym prędzej Wiednie i traci swój zapach; dlatego strzeż się, byś nie pragnął iść drogą pociechy duchowych, gdyż przez to nie będziesz wytrwały. Pragnij raczej ducha silnego, nieprzywiązanego do niczego, a znajdziesz słodycz i pokój w obfitości, smaczny bowiem owoc i trwały znajduje się w zimnej i twardej ziemi.
16.     Zwróć uwagę na to, że ciało twe jest słabe i że żadna rzecz na siewie nie może dać siły ni pociechy twojej duszy. To bowiem, co się rodzi ze świata, światowe jest, i co się rodzi z ciała, ciałem jest, a duch dobry rodzi się tylko z ducha Bożego (por. J 3, 6), który się udziela przez świat i ciało.
17.     Wejdź głębiej w swój rozum, byś wypełnił to, co ci on wskazuje na drodze do Boga, a to ci więcej pomoże przed twym Bogiem, niż wszystkie dzieła, które bez uwagi wykonujesz i wszystkie smaki duchowe, których pragniesz.
18.     Szczęśliwy, kto wyzbywszy się swych upodobań skłonności, patrzy na rzeczy w prawdzie i sprawiedliwości, by je wykonać.
19.     Kto kieruje się rozumem, jest jak człowiek pozywający sam miąższ, a kto idzie za upodobaniem woli, jest jak ten, co je liche owoce.
20.     Ty, o Panie, zwracasz się z radością i miłością, by podnieść obrażającego Cię, a ja nie zwracam się, by podnieść mego przyjaciela i okazać mu szacunek.
21.     O wszechmocny Boże, jeżeli jedna iskra Twej władzy i sprawiedliwości tak wynosi władcę ziemskiego, że sądzi i kieruje narodami, cóż uczyni Twa wszechmocna sprawiedliwość ze sprawiedliwym i grzesznikiem?
22.     Jeżeli oczyścisz swą duszę z próżnych przywiązań i pożądań, zrozumiesz w duchu rzeczy; jeżeli odwrócisz pożądania od nich, uradujesz się ich prawdą, poznając to, co w nich jest pewne.
23.     Nie jesteś daleki, o mój Boże, od tego, kto się sam nie oddala od Ciebie. Dlaczego więc, że Ty się oddalasz?
24.    Ten, tylko prawdziwie zapanował nad rzeczami, w kim ani ich zalety nie rodzą radości, ani ich ciężar nie powoduje smutku.
25.     Jeżeli chcesz dojść do świętego skupienia, musisz tam dążyć nie nabywając, lecz wyzbywając się.
26.     Idąc z Tobą, o Boże mój, pójdę, gdzie zechcesz, bo tylko Ciebie pragnę.
27.     Nie osiągnie doskonałości, kto nie stara się być na wszystko obojętny, tak by jego pożądliwości naturalne i duchowe były zadowolone w całkowitym wyzbyciu się wszystkiego, gdyż dla osiągnięcia najgłębszego spokoju i ciszy jest to nieodzowne. I tym sposobem miłość Boga w duszy czystej i prostej jest prawie zawsze czynna.
28.     Ponieważ Bóg jest niedostępny, więc nie powinieneś się ciszyć, jeżeli twe władze mogą Go cokolwiek pojąć i zmysły odczuć, bo nie znajdziesz zadowolenia w tym słabym poznaniu i dusza straci lekkość potrzebną do wznoszenia się ku Bogu.
29.     Jeżeli dusza nie porzuca starań światowych i nie poskramia pożądań, idzie do Boga jak ten, co ciągnie wóz pod górę.
30.     Bóg nie chce, by dusza niepokoiła się drobnostkami i dla nich znosiła cierpienia. A jeśli ona cierpi wśród przeciwnych wydarzeń świata, jest to skutkiem słabości jej cnoty. Dusza bowiem doskonała cieszy się z tego, z czego się smuci niedoskonała.
31.     Droga życia jest zbyt krótka, by jej poświęcić wiele zabiegów i starań, i więcej wymaga umartwienia woli, nierozległej wiedzy. Im kto mniej będzie szukał upodobania w rzeczach, tym szybciej pójdzie po niej. 

Odsłon: 1487